Onderzoek naar onderwijs en ICT

Ik ben nu mijn laatste jaar van mijn opleiding tot leraar wiskunde tweedegraads ingegaan en in dit jaar schrijf ik mijn eindscriptie. Ik wil hierin een lessenserie ontwikkelen waarin ICT een meerwaarde biedt. Hiermee hoop ik zelf meer recht te doen aan de talenten van de leerlingen en mijzelf te ontwikkelen in het gebruik maken van ICT in mijn lessen.

Waarom ICT?

Ik heb dit jaar nu zelf vier klassen. Een 1 VMBO/havo, 2 VMBO/havo, 1 VWO en 2 VWO. In alle vier de klassen zijn er leerlingen met laptops, in de de ene klas meer dan in de andere. De laptops zijn aanwezig en ik wil ook recht doen aan de meerwaarde van deze laptops in de klas.

Daarnaast ben ik zelf erg geïnteresseerd of ICT meerwaarde kan bieden en op welke vlakken dit kan gebeuren in mijn wiskundelessen.

Verantwoordelijkheid van een leraar, veel of té veel

Ik keek woensdagavond via uitzendinggemist de "avond van het onderwijs gezien" van 3 oktober 2011. Hierin is mij erg bijgebleven, dat er nog meer leerlingen uit het speciaal onderwijs het gewone onderwijs binnenkomen en dat men erg veel verantwoordelijkheid bij docenten neerlegt.

De rol van de leraar

In de avond van het onderwijs wordt samengevat dat een leraar van alles moet zijn. De leraar moet, opvoeder, voorbeeld, entertainer, politieagent, coach psycholoog, computerdeskundige maar bovenal overdrager van kennis zijn. Er wordt wel erg veel gevraagd van een leraar. 

Veel of té veel

Ik vind dat er erg veel van een leraar gevraagd mag worden. Je hebt gekozen voor het onderwijs en daar komt een verantwoordelijkheid bij kijken. Daarin moet je ervoor zorgen dat leerlingen het maximale halen uit jou lessen. Veel is niet gelijk aan té veel. Er moet een grens zijn. Deze grens kan lastig op papier worden vastgelegd, omdat iedere docent op zijn, of haar manier een goede docent kan zijn.

Homo Zappiens

de jeugd van tegenwoordig
De jeugd van tegenwoordig. Dan heb ik het niet over de naam van een rapformatie, maar over de jongeren van nu. Deze jongeren worden van jongs af aan blootgesteld aan allerlei technologie en de toepassingen daarvan. Dit heeft een grote invloed op hoe deze jongeren zich ontwikkelen en onderscheiden van jongeren die hier niet mee in aanmerking zijn geweest. Deze generatie heeft vele namen. Wim Veen noemt ze Homo Zappiens (2006) in zijn gelijknamige boek, ze worden ook netizens genoemd ( burgers van het net), digital natives (aangeboren digitaliteit), of de Napster-generatie (vernoemd naar het eerste grote P2P muziekuitwisselingsprogramma).